Posted by kitaplog

Ortaokul yillarimda okumama ragmen hic unutamadigim kitaplardan birisidir Knut Hamsun’in Toprak Yeserince kitabi. Uyesi oldugum, mahallemizdeki kutuphaneden almis bir solukta okumustum. Daha sonralari, tekrar alip okudugumu da hatirliyorum.
Kitap, Isak isimli bir adamin hayatini anlatiyor. Biyografik bir roman degil kesinlikle. Isak’in bilinmeyen bir yerden gelip bolgeye yerlesmesini (baharin basinda gelmisti), orada calismaya baslamasini, evini yapmasini, dogaya karsi kendi gucuyle ama bir yandan da doga ile dost ve uyumlu bir sekilde calismasini, cabalamasini anlatiyor.
Daha sonra Isak’in yanina gelen ve karisi olan Inge’yi ve cocuklarinin hayatini da anlatmaya devam ediyor. Zaman icinde Isak’in once kucuk bir koyun, sonra kucuk bir teke, sonra bir inek almasini, buyuk bir ciftciye donusmesini anlatarak devam ediyor.
Kitabin ozellikle baslarinda Isak’in yaptiklari, evini yapmasi, yasantisinin detaylari, yazarin yaptigi betimlemeler… bunlarin hepsi hala hafizamda biryerlerde guzel anilar olarak duruyor. Okudugum en guzel kitaplardan birisiydi.
Ozellikle gunumuzde hava kirliligi, kuraklik, dunyanin isinmasi gibi sorunlarla bogusurken, butun bunlarin dogaya karsi actigimiz amansiz ve insafsiz savasin neticesinde oldugunu hatirladigimizda, boyle bir kitap hava kirliliginden kacip da daglara gidip temiz dag havasini cigerlerimize cekmek gibi bir etki birakacaktir fikrimce.
not: Yazar bu romaniyla Nobel Edebiyat Odulu almistir.
*****************************
Leave a Reply