Ben goruslerimi yazdim, begenmedigimi soyledim. Siz goruslerinizi yazdiniz begendiginizi soylediz. Ben yazari, yazdigindan dolayi elestirdim. Siz beni yazdiklarimdan dolayi elestirdiniz.

Bence su anda durum gayet guzel devam ediyor. Emily Bronte’yi begenmemeye de devam ediyorum ayrica.

Katkiniz icin ayrica tesekkur ederim,

Saygilar,
Rahim

“Biyoloji ve genetik bilimlerinden habersiz, kendine kurmuş olduğu hayal dünyasında yaşamaktan gayet memnun bir yazar olan Bronte’ye göre, anne ya da babadan biri zayıfsa çocuk muhakkak hastalıklı ve zayıf olur, tercihen de roman ortalarında öldürülmelidir; eğer zayıfsa çocuk muhakkak çook iyi kalplidir ve zıttı da geçerli, çocuk sağlıklıysa kötü kalplidir ve herkese bir zararı dokunacaktır.”

Kitapta, Heathcliff’in oğlu olan “sağlıksız çocuk” Linton’un yaradılışı hakkında o kadar da “meleksi” ifadeler kullanılmaz; aksine Linton’dan bezdirir yazar okuyucuyu. Linton, evet hasta; fakat aynı zamanda da şımarık, aksi, bencil bir çocuktur. Nelly, bunları vurgular. Onu iyi gören bir tek Caty’dir. Nereden çıktı söyledikleriniz?

“Özellikle kendilerine yarattıkları hayal dünyasında yaşayanlar için romandaki yüksek seviye “aşk, tutku, sevgi, kin” gibi duygular oldukça ideal bir durumdur muhtemelen.”

İdeal durum demeniz nedendir? Cümledeki dokundurmayı es geçerek şunu söylemek istiyorum: Evet, kitapta bu duygular had safhadadır, sado-mazo durumlar da söz konusudur; fakat bunların bu kitabı sevenler tarafından ideal durumlar olarak görüldüğü söylenemez. Bu, yanlış bir nitelendirmedir.

Kitabın zorunlu olarak okutulması, elbette beraberinde nefreti de getirecektir. Peki ama yazarın veya onun tek kitabının ne suçu var? Hoş değil böyle atıp tutmalar… Sonuçta bu kitabı baş tacı yapmış bir çok insan var.

İyi dileklerimle..

Her kitap okuyan insanin Viktorya donemini bilmesi gerekmiyor aslinda. Bununla birlikte ileri seviye Ingiliz donemi tarihin okullarimizda okutulmamasi gibi malesef cok aci bir durumdan dolayi eminim ki pek cok insan Ingiliz tarihini en iyi ihtimalle e2 kanalinda yayinlanan dizilerden takip ediyordur.

Herseyi bir kenara birakarak Bronte’nin romanina baktigimizda ise pek cok yerde bu romanin “Feminist tarihin ilk romani”, “gercek bir ask romani” vesaire gibi tanimlarla tanimlandigi gormek de mumkun. Ingiliz aristokrisisini, sinif sistemini, bu sistemin ve bu sisteme dahil olmaya calisanlarin dangalakliklarini inceleyen ve dalgasini gecen veya elestiren daha guzel kurguya sahip romanlar da mevcut okumak isteyenlere.

Diger yandan ucuncu sinif bir kurguya, gereksiz diyaloglara, zayif karakter incelemelerine sahip bu kitap ile Bronte’nin bu kadar ovgu almasini ise kisilerin Bronte gibi hayattan ve baska insanlardan zalimce intikam almaya calismalariyla yorumlamaktan baskasi elimden gelmiyor. Ayrica kitaptaki soylu olmayan Heatcliff’e kotu davranan aileler icin de soylenebilecek en iyi sey en fazla yandan yemis iyi halli koyluler olduklari olabilir. Heatcliff’in yukselisini burjuvaziye baglayanlar icin ise ayrica kelime israf etmeyecegim.

Sevgiler,
Rahim

not: kitaplog’da herhangi bir kitapla ilgili olumlu olumsuz, simdiye kadar yazilanlarla ayni veya tamamen ters yonde yazilarini paylasmak istersen aramiza seve seve hosgeldin demek isterim. Ayrintili bilgi “Kitaplog nedir?” sayfasinda mevcut.

Bu eser, Viktorya Dönemindeki sınıf bilincini gözlere soka soka anlatır. Aslında “pembe bulutlar üstünde uçan melek gibi” aileler yoktur. İki aile de sadece soylu olmadığı için Heathcliff’i insan yerine koymamaktadır. O da aynı burjuvazinin yükselişi gibi yükselerek, bu soyluları bertaraf etmiştir.