Posted by kitaplog

KONUK OKUR: MUSTAFA CETINEL

 

Balzac’a ait Vadideki Zambak kitabini okuduktan sonra bu yazara ait, en az onun kadar ünlü olan Goriot Baba kitabini da okumak gerekiyordu. Ardarda iki tane Balzac kitabi okumanin yan etkilerini göstermeyi kabullenmek de ayri bir cesaret konusuydu tabii ki.

 

 

Bu kitaba ait söyleyebilecegim sey, Vadideki Zambak kitabindan daha güzel bulmus olmamdir. Bir insanin cocuklari icin ne kadar büyük fedakarliklar yapabilecegini göstergesi olan bu kitap, ayrica cocuklari yetistirmeyle alakali da iyi bir ders vermektedir okurlara.

 

Kitabi okurken sanki o zamanlarda yasadigimi hissettigimi de belirtmem gerekir. Zaman zaman okuduklarim tüylerim diken diken oldu, zaman zaman ise gözlerim yasardi. Paris Sosyetesine girebilemek icin, o insanlarin arasina karisabilmek icin bir kisinin ne kadar kendinden vazgecebilecegini aciklayan bir kitap oldu bu kesinlikle.

 

 

Uzun diyebilecegim ve dünya klasikleri arasinda yer almasini kesinlikle mantikli gördügüm bu eserde, bazen tasvirler ile okuyani bogsa da, bu tasfirlerin neden gerekli oldugunu sonradan anliyor okuyucu. Kitap bittikten sonra ise, kesinlikle birseylerin eksik kaldigi hissi uyaniyor. Sanki kitap kahramanlarinin yasamlari devam ediyor, ama okuyucu bu kismi da okuyamadigi icin icinde bir burukluk olusuyor.

 

Neyse artik… Okunmasi gereken kitaplar listesine bunu da koymanizi ve listede bu kitaba hizli bir sekilde  ulasmanizi dilerim…

 

Iyi okumalar…