Posted by kitaplog

KONUK OKUR: MUSTAFA ÇETİNEL

Merhabalar,

Bugün  size cok taninmis bir yazar olan Stephen King’in bence pek taninmamis bir kitabi hakkinda yazacagim; Ejderhanin Gözleri…

Yaklasik 100 – 150 sayfa olan bu kitap, genel olarak cocuk hikayeleri kapsamina girer. Zaten pek kalin olmadigini fark etmissinizdir sayfa sayisindan. Aslinda yazarimiz, bu kitabi kendi kizi icin yazmis ve kitabi ilk okuyacak kisi olarakta kendi kizini secmistir.

Ya önsözünde, yada kitabin arkasinda, yazar kizinin kitabi bitirmesinin ardindan yaptigi yorumu yazmis, ve bunu su ana kadar kendisine yapilmis en iyi, en güzel övgü olarak dile belirtmis;

“Bu kitabin tek kötü yani, bitmesi…”

Gercekten de düsünülünce, bundan daha iyi bir övgü olabilir mi?

Kitabin konusuna gelirsek. Ismini su anda hatirlamaya ugrasmayacagim bir krallikta cok büyük özellikleri olmayan ama genel olarak iyi denilen bir kral, kralin kötü büyücü danismani, biri herseyde mükemmel olan, biri de zayif ve karaktersiz olan iki prens ve kralice etrafinda gecmektedir. Aslina bakarsaniz kralice fazla yer almasa da, genel olarak bütün kitabi etkilemis bir karakter.

Herhalde kafanizda nasil bir hikaye oldugu biraz canlanmistir. Bu kötü büyücü, ikinci evladin tahta gecmesini istemekte, birincisini ise bir sekilde ortadan kaldirmaya calismaktadir. Oydu, buydu, suydu, falandi, filandi derken, tabii ki her cocuk kitabi gibi, bu kitapta mutlu sonla bitmis, cok acilar ceken iyi prensimiz tahta gecmis, ve kötü büyücü cezalandirilmistir.

Ama acikcasi bunun olus, anlatilis tarzi gercekten güzel bir sekilde oldugu icin ben bu kitabi “Tavsiye” listesine eklemek istiyorum. Mutlaka okuyun demiyorum, ama eger bir otobüs yolculuguna cikacaksaniz, bunu alip okumanizi kesinlikle tavsiye ederim…

Iyi okumalar…

 

.