Posted by kitaplog

Bazı kitaplar vardır neden kitap okuduğunuzu, neden kitap yazıldığını, neden bir yayıncının bir kitabı bastığını sorgulamanıza neden olur ki, Glenn Meade’nin okumuş olduğum ilk kitabı oldukça kötü anlamda bunları yapmamı sağladı. Bir başka kitabını daha almış olduğum için kendisi hakkında kesin kararımı vermemiş olsam da, kısaca olarak Buz Kapanı için konuşmak gerekirse, şimdiye kadar okumuş olduğum en gereksiz kitaplar listesine Julie Corbin’in burada da yazmış olduğum kitabıyla birlikte ilk ikiye giriyor. Samimi olarak söylüyorum gerçekten ama gerçekten çok gereksiz bir kitap.

 

Hemen arada konusunu da aktarayım, kadının birinin babası CIA için çalışırken kötü Rus mafyasını ele geçirecekmiş ama pis CIA ajanları kızın annesini öldürüp kardeşini sakat bırakmışlar ve ortada 50 milyon dolar varmış, bunun için de İsviçre’ye gidiyorlar, arada kızın bir de polis arkadaşı var, yanlarında da üç dört tane yeni ajan, bütün kitap boyunca kovalamaca oynayıp son elli sayfada saniye saniye kötü adamları dövüyorlar.

Bu noktada her ne kadar pek adetim olmasa da bu kitabı ve pek çok kitabı yayınlamış olan Doğan Kitap’tan ve kitap yayıncılarından da söz edeceğim. Bir yayıncı için birinci önceliğin para kazanmak olduğunun farkındayım. Kimse zararına kitap basıp yayınlamak istemez. Neticede her şirketin birincil önceliği yaşamak ve yaşamak için de kar etmek gerekiyor. Bu noktada Doğan Kitap’ı şirket olarak kitap yayıncısı listesinden uzak tutmak gerektiğini hissediyorum. Yayınladıkları kitapları inceleyince sanki içinde sadece 10101010 veya “hiç” yazan bir kitabı da eğer para kazanacaklarsa yayınlayacakları hissine kapılıyor insan. Buna bir de sattıklarını “mal” olarak düşündüklerini durumunu eklersek, yayınladıkları kitaplardaki midesizliklere pek şaşırmamak gerektiğini ortaya çıkıyor.

 

Bu noktada sorunun, “çok satan iyidir” tembelliği ve aymazlığı içindeki düşünce yapısında olduğundan görmeye başladım. Örneğin Glenn Meade’nin Buz Kapanı kitabı değerlendirme için bana gelse, kitabın oldukça kötü olduğunu söyler ve ve bunu kitap eleştirisinde açıkça belirtirdim. Bu durumda ortaya, söz konusu yayıneviyle olan tek seferlik ilişkimde edindiğim tecrübeyle “Sen hiçbirşey bilmiyorsun bu kitap çok sattı, ayrıca Glen Meade bütün kitapları çok satan bir yazar!” şeklinde bir tepkinin geleceğinden neredeyse eminim. “Bu dahil, bütün genellemeler yanlıştır” diye bir söz vardır; Glenn Meade romanlarıyla bu listeye girebilecek bir yazar olduğunu Buz Kapanında gösteriyor.

Doğan Kitap’ta kitapları yayınlanan bir yazar olmanın çok faydası var. Zaten memlekete dışarıdan birisi gelse edebiyat dünyasının Doğan Kitap’ın seçtiklerinden oluştuğunu sanır. Neticede koskoca bir holdingin de üyesi oldukları için istedikleri kitaplara ve yazarlara gizli veya açık her tür reklamı sağlayabiliyorlar. Bir yazarla bir sürü röportaj yapılması, yeni kitabının sanki dünyanın en büyük eseri gibi tanıtılması, gazetelerdeki köşe yazarlarının belki kapağını bile görmedikleri bir kitap hakkında en yalaka yorumları yapması sayesinde öne çıkabilecek çok daha iyi yazarlar varken etraf beş para etmezlere ya da medya tarafından şişirilmişlere kalıyor.

 

Kısacası bir kitapla başlayan bu eleştiri en nihayetinde başa çıkalamayacak bir duruma karşı anlamsızca verilen bir savaştan herkesin suskunluğunda ve umursamazlığında boğulan bir çığlığa dönüştü. Yazı da haliyle oldukça uzadı. Glenn Meade okuyorsanız, Buz Kapanı’nı almayın diyerek toparlamak istiyorum. Bir sonraki okuyacağım kitabıyla büyük bir balon ve gereksiz bir yazar mı yoksa aksiyon romanları yazmayı az da olsa becerebilmiş az gerekli bir yazar mı onun kararını verebileceğimi umuyorum.

 

.