David Eddings romanlarının en büyük özelliği kolay ve rahat okunabilir olmalarıdır. Bunun dışında romanlardaki ırklar ve karakterler tanıdık da gelecektir okuyanlara. Belgariad da bu iki özelliği bütün seride sağlayan bir macera sunuyor bizlere.

Roman, Garion adında küçük bir çocuğun Faldor’un çiftliğinde geçirdiği günlerin anlatılmasıyla başlıyor. 15 yaşına kadar bütün hayatını Sendaria’daki bu çiftlikte Pol halası ile geçiren Garion ilk romanın ortalarına gelmeden önce halası ve Yaşlı Kurt “Belgarath” ile çalınan birşeyi bulmak için yola çıkıyor ve macera başlamış oluyor.

Roman David Eddings’in diğer romanlarını okumuş insanların da farkedeceği gibi hedef ve yolculuk ağırlıklı bir roman. Farketmemişler için biraz açayım, David Eddings romanı genelde ortaçağ seviyesinde teknolojinin gelişmiş olduğu zamanlarda geçer. Böyle dönemlerde de bir yerden başka bir yere gitmek uzun süren ve zaman alan bir iştir. Bu yolculuk, romandaki karakterleri okuyucuya ve birbirlerine tanıtır, yakınlaştırır. Aynı zamanda bu yolculuk karakterlerin kendi içlerine olan bir yolculuk gibidir. Zaman içinde roman ilerledikçe karakterler gelişir, bir anlamda büyürler. Belgariad serisine 15 yaşında genç ve hiçbirşeyden haberi olmayan bir köylü olarak başlayan Garion zamanla romanlar ilerledikçe sorumluluk alan, güçlüklerle başa çıkmaya çalışan, kendisi hakkında pekçok şey öğrenen, büyüyen ve dünyayı gezen, bir sürü tecrübe edinmiş bir karaktere dönüşür.

 
Romanda hikaye aslında 7 bin sene önce başlıyor. Dünyayı yarata 7 tanrıdan biri olan Aldur kendisine bir ırk seçmez ve kendisini bulan sayılı öğrencisine İrade ve Söz’ü (Will and Word) öğretir. Aldur’un ilk ögrencisi romandaki en önemli karakterlerden birisi olan Belgarath ve kızı Polgara’dır. Aldur’un Küresi (Aldur’s Orb) olarak da bilinen ve kendine has gücü ve kişiliği olan taşı çalan Angarak’ların tanrısı Torak batı ve doğu halkları arasındaki sonu belirsiz savaşı başlatmış olur. Sonrasında geçen ve Garion’ın zamanına kadarki 7 bin yıl Torak’a karşı yapılan iyiyle kötü arasındaki savaşlarla dolu bir dönemdir. Roman da Aldur’un Küresi’nin tekrar Torak’ın müritleri tarafından çalınması ve Belgarath’ın Küre’yi almak için yola çıkmasıyla başlar. Belgarath’a bu yolculukta Pol Hala, Garion, aynı köyden bir demirci olan Durnik, ünlü bir hırsız ve casus olan Drasnia’lı Silk, savaşçı ve denizci Barak, bir şövalye olan Mandorallen eşlik ederler. Yol uzadıkça ve ilerledikçe başka halkları temsilen gruba katılımlar da olacaktır.

5 kitaptan oluşan seri kendini çok rahat okutuyor ve güzel bir zaman geçirmeyi okuyuculara garanti ediyor.

Zombi romanıymışcasına başladığını zannettiğniz bir roman ilerledikçe peşpeşe güzellik ve kaliteyi sunmaya başlayınca güzel bir sürpriz hediye aldığınızı hissettiğiniz olur mu hiç?

Brandon Sanderson, ki daha önce Mistborn serisi romanlarını anlatmıştım burada (yazıya erişmek için hemen sağ altta yazarlar kısmından bulabilirsiniz veya bu yazının altındaki isminin olduğu linke tıklayabilirsiniz), Elantris serisini tek kitap mı yoksa seri mi düşünmüş emin değilim ama açıkçası birinci romandan sonra benim edindiğim izlenim en az 3 veya daha çok kitaplı bir serinin Elantris’den rahatlıkla çıkabileceği yönünde.

 
Romanda Brandon Sanderson, gene alışılagelmişin çok dışında bir fantastik dünya yaratıyor bize. Romandaki dönem, kutsal kabul edilen ve sihirli güçlere sahip Elantris insanlarının (kitapta Elantrian diye geçiyorlar) güçlerini kaybetmeleri ve zombiye benzer bir durumda kalmalarından 10 sene kadar sonraki zamanda geçiyor. Evliliğine bir hafta kalmış olan Arelon (Elantris şehrinin içinde bulunduğu ülke) prensi Raoden, Shaod denilen transformasyonu geçirip bir Elantris’liye dönüşünce hemen Elantris’e kapatılır. Onunla evlenmek için gelen komşu ülke prensesi Sarene ise daha evlenemeden dul kaldığını öğrenir.

Bu arada Hrathen isimli yüksek seviyeli bir Derethi rahibi de 90 gün içinde bütün ülkeyi kendi dinine çevirmekle görevli olarak Arelon’a gönderilmiştir. Kitabın başlangıcı böyle. Sonrasında ise kitap üç koldan ilerliyor: Raoden’in kendi içine düştüğü durumu ve Elantris’lilerin güçlerini kaybetme sebeplerini bulmaya çalışması, Hrathen ve Sarene’in arasındaki politik savaş ve yıkıma bir adım kalmış bir ülkeyi kurtarma çabasıyla bir araya gelmiş soyluların uğraşları. Sadece bu karakterlerle kalmıyor elbette Sanderson, kitapta Arelon soylularına, lokal Derethi kilisesinde olanlara kadar pekçok konuya değiniyor ve her tarafı tamam, kendi içinde güzel bir bütünlüğü olan roman çıkarıyor ortaya.

Yazar daha önce defaatle Elantris’in tek kitap olacağını açıklamış olsa da daha sonrasında fikrini değiştirdiğini ve Elantris’i devam ettireceğini belirterek okuyucularını sevindirmiştir. Gerçekten de Elantris bittiğinde tek başına bir roman olarak okuyucunun pek çok sorusunu cevaplasa da iyi bir serinin ilk kitabı olarak da okuyucuya pek çok başka soru da bırakmış durumda. Eğer seri devam ederse bu soruların cevaplarının da gayet güzel kitaplarla ortaya çıkacağına eminim. Elantris, bütün Brandon Sanderson kitapları gibi okunmayı kesinlikle hakeden bir roman.

.

Rahim ÇETİNEL

Brandon Sanderson ismini Robert Jordan‘ın  The Wheel of Time (Zaman Çarkı) kitaplarının devamını yazması için seçildiğinde duydum. Robert Jordan ölmeden önce bitirmeye çalıştığı fakat başaramadığı serinin son kitabını yazması için bizzat kendisi seçmiş Sanderson’ı. Durum böyle olunca kendisi baştan benim gözümde ekstra puanla başladı desem yeridir.

Sonrasında serinin 12′inci kitabını (daha sonra kitabın 3 kitap olarak çıkarılacağı ortaya çıktı) okurken en başında Sanderson’ın Robert Jordan hakkında yazdıklarını dinleme şansım oldu (serinin 12 ve 13′üncü kitaplarını dinledim). Oldukça samimi birşekilde yazılmış olan ithaf Sanderson’a olan saygımı daha da arttırdı. Durum böyle bir hal alınca Sanderson’ın bir yazar olarak okuma listeme girmemesi gibi bir durum olamazdı elbette. İlk olarak Mistborn serisini dinledim (okudum da demek isterdim ama kitapların siparişle gelmesi zaman alacaktı). Bu yazı da Sanderson’ın kitaplog’a ilk olarak konuk olacağı Mistborn (Sistendoğanlar olarak çevirebiliriz) üçlemesini anlatıyor.

Ortalıkta olan fantastik kurgu romanların oldukça dışında, kendine çok özgün bir dünya yaratmayı başarmış bu kitapta yazar. Açıkçası bu roman serisi, çok uzun süredir okuduğum en karanlık ve umutsuz dünyalardan birini içeriyor. Umutsuz derken, elbette romanlarda tamamen umutsuz bir dünyadan bahsetmediğini de eklemek isterim. Gene de yazarın yarattığı dünya tamamen kendine özgü ve ilgi çekici, tamamen orijinal bir dünya.

Seri, Lord Ruler (Yönetici Lord) olarak adlandırılan bir imparatorun baskı ve zalimlikle yönettiği bir dünyada bir grup maceraperest soyguncu ve dolandırıcının Kelsier adında bir Mistborn yönetiminde Lord Ruler’ı devirmek için bir araya gelmelerini anlatıyor. Daha fazla detay vermeden önce Mistborn dünyasını anlatmak gerek önce.

Mistborn dünyasında en kalabalık ve en çok ezilen grup Skaa adı verilen, karın tokluğuna çalıştırılan, sürekli eziyet edilen ve öldürülen, her daim baskı altında olan ve hiçbir değerleri olmayan insanlardan oluşuyor. Skaa’lar dışında bir de asiller var, Skaa’ları yöneten, onlar hakkında her türlü tasarruf yetkisine sahip başka bir grup insan. Bunun dışında üremeleri baskıcı bir şekilde direk Lord Ruler tarafından kontrol edilen Terris insanları da bir başka insan grubu. Sayıca daha az olan bu grubun erkekleri doğdukları zaman iğdiş ediliyor, kadınları ise hamilelik programlarında belli erkeklerle çiftleştirilip çocukları da kurallar ve kontrol dahilinde yetiştiriliyor. Terris insanlarının en önemli özellikleri çok iyi hizmetçi olmaları. Zaten bu alanda yetiştiriliyorlar sadece. Bunun dışındaki alanlarda görev almaları imkansız.
Bunun dışında haklarında çok az bilgi olan, aşırı savaşçı ve akılsız, görünüş olarak insana çok az benzeyen Koloss’lar ve istedikleri bedeni taklit edebilen, çok iyi birer ajan olan Kandra’lar da Final Empire’da yaşayan diğer gruplar.

Kitabın geçtiği dünyada tek bir ülke, tek bir imparatorluk var ve bu imparatorluk “En Son İmparatorluk (The Final Empire)” olarak adlandırılıyor. Bu ülke geceleri hiçbirşeyin görülmesine izin vermeyen bir sisle kaplanıyor. Sis görüşü neredeyse sıfıra indirirken, siste dışarı çıkmanın ölüm getirdiğine inanılıyor. Özellikle Skaa toplumu için sisten korkmak yemek içmek kadar doğal ve genlerine işlemiş bir durum. Lord Ruler’ın Final Empire’ı bin yıldır yönettiği ve öldürülemez olduğu bilgisini de eklemek gerekir burada. İşte bu karışık ve karanlık dünyada, baskıcı ve herşeyde sonuna kadar kontrolü olan bir Tanrı-Yönetici’yi yıkmak için yola çıkıyor Kelsier ve arkadaşları.

Burada bir de, Mistborn ve Misting’lerden bahsetmek gerekir. Mistborn dünyasında bildiğimiz veya alışageldiğimiz anlamda büyü yok. Onun yerine değişik metalleri içen ve bu metaller vücutlarındayken onları yakarak kullanan Misting ve Mistborn’lar var. Toplamda 16 farklı metalin yakılabildiği bu ortamda, bu 16 metalden sadece bir tanesi yakabilenlere Misting deniyor. Bütün metalleri yakabilenlere de Mistborn deniyor. Geniş anlamda ise “Allomancer” olarak gruplandırılıyorlar. İngilizce’de alaşım anlamına gelen “alloy” kelimesinden türetilmiş “Allomancer” ve Türkçe’de bir karşılığı yok. Romanlar çevrildiğinde ne deneceğini birlikte göreceğiz elbette.

Yakılabilen metallerden bazı örnekler şöyle:

Çelik (Steel): Metal objeleri itmeye yarıyor. Bununla örneğin bir Mistborn yere attığı küçük bir demir parayı iterek uçuyormuş izlenimi verebilir.

Demir (Iron): Metal objeleri çekmeye yarıyor. Aynı şekilde çatıda sabit bir demiri çekerek gene bir uçma efekti yaratmak mümkün. Çelik ve Demir ikilisinin romanda pek çok kullanımına rastlıyoruz zaten.

Teneke (Tin): Beş duyuyu hassaslaştırıyor. Çok daha iyi görmeyi, işitmeyi, dokunmayı… sağlıyor. Sadece Kalay kullanabilen Misting’lere Tenekegöz-göz (Tin-eye) deniyor.

Pewter (Kalay): Fiziksel gücü oldukça yüksek bir şekilde arttırıyor. Buna hız, çeviklik, vücudun darbelere çok daha fazla dayanması, yorgunluk hissedilmemesi gibi şeyler de dahil. Aynı zamanda yaralandıktan sonra Kalay yakan Misting ve Mistborn’lar çok daha çabuk iyileşiyorlar.

Çinko (Zinc): Başkalarının duygularını arttırıp güçlendirmeye yarayan bir metal. Örneğin korku duyan birisine bu metalle müdahale edilip cesareti güçlendirilince kişi korkudan çok cesaretini hissetmeye başlıyor.

Pirinç (Brass): Başkalarının duygularını yatıştıran bir metal. Çinkonun tersine çalışmasına rağmen aynı etkiyi sağlaması mümkün. Örneğin korku, cesaret gibi hisleri bir arada hisseden birisinin cesaret dışındaki bütün duygularını yatıştırınca ön planda gene cesaret kalıyor.

Bakır (Copper): Misting’leri arayıcı olarak biliniyor bu metali yakanların. Bu metal yakıldığında yaydıkları titreşimlerden diğer Allomancer’ları farketmeye başlıyor yakan kişi.

Bronz (Bronze): Bu metal de saklayıcı olarak bilinen Misting’lerin yaktığı metal. İki etkisi var, birincisi yakıldığında Allomancer’ın çevresinde kendisinin ve diğer Misting veya Mistborn’ların yaktığı metallerin titreşimlerini saklıyor; ikincisi de kullanıcısını duygusal etkilere karşı (Çinko ve Pirinç) tamamen koruyor.

Lord Ruler’ı yıkmak isteyen grubun lideri Kelsier bir Mistborn. Gruptaki diğer elemanlar da sırayla, bir başka Mistborn Vin, Sakinleştirici Breeze, Kalay yakan ve paralı bir asker olan Ham, bir Teneke-göz olan kimsenin anlamadığı bir aksanda konuşan Spook, saklayıcı olan Clubs, herhangi bir metali yakma özelliği olmamasına rağmen çok düzenli ve pratik olduğu için grubun vazgeçilmezi Dox. İşte bu grup, Kelsier’ın peşinde herkes tarafından imkansız kabul edilen bir görevi gerçekleştirmek için yola çıkıyorlar.

Kitapların bundan sonrasında olanlar gerçekten harika kurgulanıp, en sonunda şaşırtıcı bir güzellikle toparlanmış. Kitaplarda gerçekler ortaya çıktıkça, saklı veya bilinmeyenler gözler önüne serildikçe içimden helal olsun dedim bir kaç kez. Gerçekten de, şaşırtan, merak ettiren, heyecanla kendini takip ettiren ve çok orijinal bir kitap ortaya çıkarmış Brandon Sanderson.

Okumanızı tavsiye ediyorum.

.

Rahim ÇETİNEL

Merhabalar,

Kitapları tanıtan bir sitede kitapçıların da olması mantıklı geliyor bana. Dolayısıyla elimden geldiğince, yaptığım kitap alışverişlerinden edindiğim tecrübeler eşliğinde kitapçılardan bahsetmeye karar verdim.

İlk sırada, ilk göz ağrım Ideefix var. Internet adresi http://www.idefix.com/ şeklinde.

Siteyle tanışmam 2001 yılına denk geliyor ki o zaman yanlış hatırlamıyorsam Türkiye’nin ilk online kitap satan sitesiydi. Daha sonraları müzik ve peşinden film sonrasında bilgisayar oyunları en son olarak da Nisan 2010 itibariyle e-kitap satışına başladılar.

Nedendir bilmem, Idefix kendisiyle tanıştığım on senedir bana hep güven verdi. Internet üzerinden kredi kartı ile alışveriş yapmanın sakıncalı tarafları olması ve bu konuda dikkatli olmanın gerekliliği üzerine uzun uzun size öğütler verecek değilim. Diğer yandan bir sitenin online alışveriş yapanlara güven vermesi (tabi sadece tasarım, arabirim olarak değil hizmet olarak da bu güveni vermeli) bence değerlendirme kriterlerinde ilk sıralarda yer alması gereken birşey.

Idefix’in (ki başlarda ismi Ideefixe şeklindeydi ve düşünürken de hep Idefixe diye düşünüyorum siteyi) kitap satışı dışında pek çok güzelliği var. Bu güzellikleri aklıma geldiği şekliyle sıralamak gerekirse:

- Çizgi roman da satıyorlar. Hatta Türkiye’de çizgi roman satışına ilk başlayan site.

- Çok güzel kampanyaları oluyor. Kütüphane haftası gibi özel zamanlara özel kampanyalar bunlar, kitap okumayı özendirecek, fiyatlara da muhakkak yansıyor. %40, %50 gibi indirimler bulmak mümkün.

- Yılda bir kez, Online Kitap Fuarı düzenliyorlar. Bu fuarda kitap indirimleri dışında yazarlarla okuyucuları internet üzerinden buluşturdukları aktiviteler de buluyor.

- Aradığınız hemen her kitabı bulabiliyorsunuz. 10 yıldır Idefix’de aradığım ama bulamadığım kitap sayısı bir elin parmaklarını geçmez.

- Kitapları hemen ulaştırıyorlar, şimdiye kadar siparişini verdiğim kitaplar hakkında bir sorunla hiç karşılaşmadım.

- Bilim kurgu paketi, Fantastik kurgu paketi, Polisiye paketi gibi belli bir türe ait kitapları bir araya toplayıp çok uygun fiyatlarla satışa sundukları çok güzel kampanyaları oluyor. Sadece kitap türleri için değil yazarlar için de yapıyorlar bunu.

- Arabirimi oldukça kullanışlı ve rahat. Son teknolojiyi takip ediyorlar ve güvenliler.

İlk kitapçı yazısını böylece toparlamış oluyorum. Daha sonraki yazılarda diğer kitapçılara da değineceğim.

Güzel okumalar…

.

William De Worde aslında basit bir soylu genci. Okumaktan başka sevdiği birşey olmayan, kendi halinde Ankh-Morpork’da yaşamaya çalışan ve klasik bir soylu ailesi tipindeki ailesinden uzak durmaya çalışan birisi.

Bütün bunlar kendisinin Ankh-Morpork’un ve Discworld’ün ilk gazetesini çıkarmasına engel değil ama. Tabi herşey Patrician Lord Vetinari’nin kendi yardımcısını öldürmeye çalışması yüzünden ortaya çıkıyor.

Üstelik kan içmemeye yemin etmiş bir vampir olan Otto (kan yerine fotoğrafçılığa merak salmış durumda) De Worde ile çalışmaya başlıyor.

Her tür yeniliğe ve şova meraklı Ankh-Morpork halkı daha ne ister ki?

Discworld dünyasının ve bence edebiyat dünyasının en ilginç karakterlerinden biri olan Sam Vimes, ki kendisi sadece bir yüzbaşı olarak başlamıştı ilk Discworld kitabında, bu kez Ankh-Morpork’un büyükelçisi ve temsilcisi olarak Igor’ların, vampirlerin ve kurtadamların dwarflarla birarada yaşadığı Überwald’a gönderiliyor. Gittiği yerde sorun çıkarmadan duramayan, sadece ve sadece kanunları (ama kendi yorumunu katarak) takip eden Commander Vimes (ki aynı zamanda Ankh-Morpork Dükü’dür kendisi) bu sefer bir yandan dwarflardan çalınmış bir kutsal bir ekmeği arıyor bir yandan da Überwald’da çıkacak olan savaşı engellemeye çalışıyor bu romanda.

Gene bu kitapta da Vimes’ın karakterinin farklı taraflarını görme şansı elde ediyoruz. Tabii Vimes gitmişken Ankh-Morpork şehir muhafızlarının başında yer alan Captain Carrot herşeyi gayet güzel yönetmeye devam ediyor.

 
Peki ya Captain Carrot da gider ve bütün yönetim ömrü boyunca çavuş olarak kalmış ve bundan çok memnun olan Fred Colon’a geçerse?

Bütün bu sorularının cevabını bu harika kitapta bulmak mümkün.

Bir başka Terry Pratchett romanı daha. Bu sefer yazarımız tekrar Lancre ve Granny Weatherwax (Havamumu Nine) üstüne bir hikaye anlatıyor.

Hikaye gayet güzel ve Terry Pratchett romanlarında olması gereken herşeye sahip. Modern düşünceye sahip, sarmısak ve güneşten etkilenmeyen bir vampir ailesi var, modernleşmeye çalışan Lancre kralının kızının isim günü için çağırdığı bir grup birbirinden eksantrik insan ve dahası Havamumu Nine’nin kendini araması ve ne olduğunu sorgulaması da var.

Bütün bunlar Pratchett’ın o harika zihni ve hikaye anlatıcılığında bir araya geliyor ve ortaya herkesi şaşırtan, fantastik kurgu edebiyatıyla ilginen veya ilgilenmeyen herkesi kahkahalara boğan güzel bir eser ortaya çıkarıyor.

Lancre tayfasının vampirlerle olan etkileşimleri, Nanny Ogg ve yeni cadı Agnes’in vampirlere karşı direnmeleri ve etkilenmemeleri, Agnes’in kişiliğinin genç vampiri kendisine aşık etmesi… Bir başka Discworld hikayesi daha…

Rahim ÇETİNEL

Uzun süredir kendini bize unutturan, en korkak, en hızlı kaçan anti kahramanımız Rincewind tekrar karşımızda! Üstelik Görünmeyen Üniversite’nin büyücüleriyle birlikte ve Avustralya’da!!!

Bundan güzel konu olabilir mi diye merak ediyor insan. Elbette Avustrulya derken Diskdünya’nın XXX olarak tanımlanmış kayıp kıtasından bahsetmekteyim. Bir önceki macerasının sonunda büyüyle Ankh Morpork’a getirilmeye çalışırken kaybolan Rincewind’i aslında bir orangutan olan Kütüphaneci’nin hastalanması yüzünden bulmak Archchancellor Ridcully ve her zamanki Fakülte üyelerine düşer. Fakülte üyelerinden de bahsetmek gerekir: Her zaman somurkan Dean, başka bir dünyada yaşayan the Bursar, çapkın olarak adlandırabileceğimiz Senior Wrangler, Fakültenin en genç üyesi Ponder Stibbons, Chair of Indefinite Studies.

Öncelikle binlerce yıl geçmişe gitmeyi başaran Fakülte üyelerimiz, bununla kalmıyor, bir büyücünün her daim yapatığı gibi herşeye burunlarını sokmayı ve ortalığı karıştırmayı ve binlerce yıl sonrasında XXX’de hayatını sürdürmeye çalışan Rincewind’in hayatını tamamen zorlaştırmayı da başarıyorlar.

Bütün sorunlarla boğuşmak, kendini öldürmeye çalışanlardan her daim kaçmak, her şekle giren konuşan bir Kanguru ile uğraşmak ise Rincewind’e ve zor durumlarda sürekli yanında olan Luggage’a düşüyor.

İnsanı rahatlıkla güldüren bir başka Prathchett romanı daha.

.

Rahim ÇETİNEL

Ankh Morpork ve Klatch arasında ortaya çıkan bir adacık nelere sebep olur sorusuna cevap arayan Diskworld romanı Jingo aynı zamanda bize Commander Sam Vimes’ı daha yakından tanıma şansını da veriyor.

Bu sefer romanda ön planda olanlar sürekli savaş isteyen zeka açısından çöldeki bir troll civarında dolaşan soylular ve onlara karşı her zaman gerçekçi olan Sam Vimes. Tabii yanında devasa troll Çavuş Detritus ve takımın diğerleriyle birlikte. Diğerleri derken her daim herkesi etkileyen harika insan (aslında 2 metre olmasına rağmen bir dwarf olan) Yüzbaşı Carrot, kız arkadaşı kurtkadın Angua, bir adet zombie, bir adet aynı zamanda Omnian misyoner olan ve herkesi doğru yola davet eden (elbette boş zamanında) Redshoe da var.

Şehir Muhafızları’ndan (City Watch) bahsedip de Çavuş Colon ve Onbaşı Nobby Nobbs’u unutmak asla olmaz tabi. Onlar da bütün olayların içinde yer almayı her zamanki gibi başarıyorlar.

Savaşların ne kadar aptalca olduğundan, yabancı bir ülkeye yerleşmiş göçmenlerin sorunlarından (burada Prathcett Londra’ya yerleşmiş Hint/Arap kökenlilerden örnekleyerek güzel tespitlerde bulunuyor) ve Ankh Morpork ve Diskdünya’dan hem ironik hem de çok akılcı bir şekilde bahseden bir başka Diskdünya romanı ile karşı karşıyayız. Çok güzel bir başka Pratchett romanı daha.

.

Rahim ÇETİNEL

Kimin aklına gelir ki Ankh Morpork’un gerçek yöneticisi Lord Vetinari’yi zehirlemek?
Üstelik de şehirde kimliği belirsiz cinayetler işlenmeye başlamışken!

Diskdünya’nın benim açımdan en ilginç karakterlerinin bulunduğu Ankh Morpork Şehir Muhafızları’nın başından oldukça eğlenceli bir macera ile Terry Pratchett’in ve bizim gezilerimiz devam ediyor. Bir yandan Şehir Muhafızları’ndaki gelişme ve büyümeye şahit oluyoruz romanda, diğer yandan bir dürüstlük ve mükemmellik abidesi Yüzbaşı Carrot ve aslında bir kurtkadın (werewolf) olan Angua’nın ilişkilerini inceleme fırsatı buluyoruz. Bu romanda Commander Vimes’ın henüz çocuğu yok, Carrot daha yüzbaşı olmamış ve Vimes’ın emekli edilmesi romanda henüz gündemde.

Yeni katılan karakterleriyle, kendini geliştirmeye başlayan Detrius’la ve golemlerin iç dünyasına yapılan yolculuğuyla oldukça güzel bir başka Pratchett kitabı daha.