Herkese uzun bir aradan sonra merhaba. Buraya en son yazimi yazali bir aydan fazla gecti. Bütün kosusturmacalarin icerisinde yazacak vaktim olmadi maalesef. Ama epey bir kitap okudum bu dönemde, umarim hepsiyle alakali yorum yazacak vakti bulabilirim. Neyse, simdi kitabimiza dönelim…

Bu kitabi dün aksam sehirlerarasi otobüse bindigim sirada bitirdim (son 10 sayfasi kalmisti, o yüzden yolculugun basinda bitti kitap).

Bu kitap Aclik Oyunlari serisinin 3. ve son kitabi. Daha önceki kitaplariyla alakali yorumlarimi buraya da yazmistim. Özetlemem gerekirse; 1. kitabi 2 günde, 2. kitabi ise 1 günde bitirmistim. O yüzden yaklasik son 1 yildir bu kitabin cikmasini bekliyordum, ve sonunda oldu. Ciktiktan sonra bir süre okumayi bekledim gerci (Türkce seklinde okumak istedigimden Türkiye’ye gelecegim zamani beklemek zorundaydim).

Neyse… Kendini hizli okutma süreci bende 3. kitapta sona erdi. Bu kitabi bitirmem yaklasik 2 haftami aldi. Bunda islerimin yogunlugunun etkisinin büyük oldugunu biliyorum ama yine de epey bir süre aldi ve kitabi sürükleyici olarak niteleyemeyecegimi de belirtmem gerekiyor. O yüzden, ‘acaba sonunda ne oluyor?’ merakindan dolayi okumayi sürdürdügümü söylemem gerekiyor. Ara ara isteksizlikler olustu icimde kitabi okumak icin, gercekten sacmalama noktasina gelinen anlar oldugunu düsünüyorum.

Öncelikle 13. Mintika icerigini kitaba yerlestirdiginden ötürü yazari tebrik etmem gerekiyor. Oradan birseyler cikacagini tahmin ediyordum ama bu kadar iyi bir icerik olusuturacagi aklimin ucundan bile gecmiyordu. 2. kitabi biraktigimiz yer olan isyanin baslangicindan sonra, 13. Mintika’ya böyle bir kimlik büründürülmesi gercekten cok güzel bir icerik olusturmus.

Genel olarak kitabin macerali noktalarinin bulundugunu belirtmem gerekiyor. Ama yazarin Katniss’e ait genc kizlik sacmalarini anlatmasi bence biraz abarti olmus. Bunlarin olmasi gerektigini, kitaba farkli bir icerik kattigini biliyorum, ama bana göre bunu abartmis, cok fazla üzerinde durmus. Gereksiz kararsizliklarla gecirilen sayfalar bence tamamen kitabi biraz daha uzatmak icin yazilmis. Belirtmem gerekiyor ki Katniss’in Peeta’ya karsi baslangicta takindigi tavir tamamen burnu havada, kendini begenmis bir genc kiz oldugu hissini verdi bana ki, yazarin gercekten göstermek istedigi kisilik bu da olabilir. Yine de, bu izlenimi vermek icin daha az sayfa harcayabilirdi.

Bence bu kitaptaki en etkili karakter Peeta idi. Kitabin iceriginde cok fazla yer almadigini belirtmem gerekiyor, ama bana göre kitaba tamamen farkli bir tat katan, ve gercekten ilk iki kitaptaki Capitol’ün acimasizlik hissini bize yasatan Peeta’nin basina gelenler, ve bunlarin sonucunda onda olusan sonuclar. Kitabin icerigini belli etmemek icin ona ne oldugunu söylememem gerekiyor tabii ki, ama Capitol’ün yapmis oldugu sey her ne kadar acimasiz olsa da, onlarin tarafindan düsününce zekice bir adim oldugunu söylemenin yanlis olmadigini düsünüyorum.

Her ne kadar son kitapta beni biraz hayal kirikligina ugratmissa da, gercekten cok etkileyici bir seri oldugunu, ve kesinlikle okunmasi gerektigini düsünüyorum. Sakin yanlis anlamayin beni; kurgu yine cok güzeldi kitapta, atilan adimlar, gelismeler, ve sonu gercekten cok iyiydi. Yazarin tekrar yaraticiligini konusturdugunu belirtmem gerekiyor. Ama kitabin bazen cok yavas ilerledigini ve sacma seylerle bazi sayfalarin bosuna dolduruldugunu da düsünüyorum.

Yine de alin, okuyun, keyfinize bakin, ve kitabin yarattigi dünyaya kendinizi birakin…

Iyi okumalar…

Göksel ÖZBEK

Açlık Oyunları ve Ateşi Yakalamak serilerinin sonuncusu. Ama ne sondu… Yazar ilk iki kitabı sırf bu kitabı yazabilmek için yazmış desek yalan olmaz. Baştan sona heyecan hiç dinmedi, yazar diğer kitaplarındaki gibi ilk yüz kusur sayfasını ağır tempoda giden girişlere ayırmadan, okuyucuyu sürekli merak ve gerilim atmosferine sokarak tetikte tutmayı başardı.

Öncelikle 13.Mıntıkaya hasta oldum. Binalarda yapılan sığınaklarda yönetmelik gereği ne tür mecburi tesisatlar ve önlemler istendiğini meslek icabı bilirim. Askeri disiplinden taviz verilmeyen, her daim seferberlik halinde olan 13.Mıntıka’nın tamamen yerin kat kat altına, bu sığınak yönetmelikleri çerçevesinde inşa edilmiş olması beni resmen büyüledi. Bunun havalandırmasının, pis suyunun, temiz suyunun, su deposunun vs. nasıl tasarlandığını düşünüp, hayal etmek ayrı bir zevkti. Yazar da bunu hesaba kattığını Ceviz’in bombalanması sırasında Boggs’un “Havalandırma sistemine bakın. Tamamen ilkel. On Üç’teki sistemimizle alakası yok” sözleriyle belirtiyor.

Bu kitapta Peeta biraz pasifleştirilmiş ve Gale için yeteneklerini gösterme zamanı en sonunda gelmiş. Sonda Katniss’in hangisini seçtiğiyle ilgili bilgi vermeyeyim ama benim düşündüğüm kişiyi seçmediğini belirtmek istiyorum. Ya da Katniss’in en azından tek başına kalarak mutlu olması da fena olmazdı, her kadının sonu illa evinde oturup çocuk doğurmak mıdır? Gerçi kitabın sonlarına doğru yaşananları düşününce bu kadarı biraz fazla acımasızca olurdu sanırım.

Bu arada, Katniss’in damardan girerek söylediği “İdam Ağacı” şarkısını www.mockingjay.net sitesinin yaratıcısı Kimmy West müthiş seslendirmiş, aşağıda paylaşmak istedim.

Başkan Snow Açlık Oyunları’nı yaparken, arenalardan sağ çıkanların ileride kendisine karşı özel bir tim olarak geleceğini düşünmüş müdür acaba? Özel tim de harbi timdi yalnız, Beeta’nın korsan yayın becerisi, Boggs’un komutasında Leeg kardeşler, keskin nişancı Jackson, zıpkınına kurban Finnick ve elbette Gale ile Katniss’in yayları… Ekibin kitabın 3.kısmında yaşadığı çatışma harikuladeydi.

Serinin sonunun hakkı veriliyor; okuyucu, Gale mi Peeta mı geyiğini bir yana koyarsak, hiç beklemediği bir sürpriz ile karşılaşıyor. Bir an için Coin’in önerisiyle yoksa 4. bir kitap mı gelecek diye heyecana kapılsak da, Katniss ufak bir taktikle yine son mesajı veren oluyor.

Açlık Oyunlarının devamı. İlk kitabın sonunu okuduktan sonra yazarın romantizmin dozunu artırıp, okuyucuları Galeciler ve Peetaciler olarak ikiye böleceğini düşünmüştüm. Ama her ne kadar kızımızın bayık tripleri ve kaprisleri bu şekle uygun olsa da, kurgu o şekilde gelişmedi. Katniss’in triplerini bayık olarak nitelendiriyoruz ama, yaşının daha 18 bile olmadığını düşünürsek, olaya daha da gerçekçilik katmış diyebiliriz.

2.kitap da ilki gibi yavaş tempoda başlıyor. Ne zamanki Şampiyonlar Ligi kıvamındaki yeni Oyunlara geçiyoruz o zaman hareketlenme başlıyor. Peeta da yine ilk kitapta Oyunlardan önce yaptığı gibi, burada da bombasını patlatıyor. Eleman ilk başlarda elinden doğru düzgün iş gelmeyen süt çocuğu kıvamındaydı ama işin sonunda tam bir fırlama oldu çıktı. Ondan bir bomba da 3.kitapta bekliyorum. Bu seferki haraçların her birinin kendine has yeteneklere sahip olması işe Fantastik Dörtlü havası veriyor. Eski kurt Haymitch de bu kapışmaya katılsa fena olmazdı ama yine kurgu gereği katılamadı. Yalnız, her şey bir yana Katniss’in yayını kullanma biçimi bir yana. Resmen hayran bırakıyor adamı, insanın okçuluğa başlayası geliyor.

Bu seferki Oyunlar da ilki gibi yaratıcı bir platforma oturtulmuş olsa da, kesinlikle ilk kitaptaki Oyunların tadını alamıyorsunuz. İlk kitaptaki oyunlar gerçekten değişik karakterlerin gözünden tekrar tekrar okunabilecek ayrı bir keyfe sahipti. Tabii bunda ilk kitabı okurken hiçbir beklentimizin olmamasına karşın, 2.kitabı okurken beklentimizin tavan yapmasının da etkisi var.

Genel olarak ele alırsak 2.kitap tek başına bir kitap olarak yetersiz ama serinin devamı için gerekli bir yerde duruyor. Kesinlikle ilk kitap kadar heyecanlı değil; ilk kitap hareketlilik bakımından zengindi, bu kitap ise olayların gelişmesini ve bağlanmasını işleyen 3.kitaba bir geçiş kitabı olmuş. Tam olarak bir aksiyon sahnesi diyebileceğimiz tek sahne olan bobin kısmı kitabın bitimine ancak 50 sayfa kala gerçekleşiyor. Bu 2 kitabı birleştirip kalınca bir kitap haline getirebileceğimiz kadar gereksiz kısımlar var. Öte yandan, hani askerden dönenler tam askerliğe alışmıştım askerlik bitti derler ya; o biçim bu 2 kitapta da tam hızımızı yeni almış giderken kitabın sonuna geliyoruz.

Ek bilgi olarak, bu serinin filminin çıkacağı söylenedursun, bir arkadaşım Battle Royal adlı bir filmde de buna benzer bir konunun işlendiğini söyledi. İlk fırsatta izleyip, sinemada nasıl duracağının provasını yapmayı düşünüyorum.

Kitabın bomba kısmı: “Düşmanın kim olduğunu aklından çıkarma” dedi Haymitch. “Hepsi bu.”
Etiket Fiyatı: 20 TL
Orjinal adı: Catching Fire
Toplam sayfa: 407
Not: 7/10
Tanıtım filmi:

Genellikle kadın yazarların kitapları tam konu rayına girmişken içerisine katılan kadınsı romantizm anlayışı, kadın gözünden ilişkilere ve sevişmelere bakış açıları ve özellikle kitaptaki erkek karakterlere erkeksi bir hava vermeye çalışılan ama bir kadının elinden çıktığı aşikar olan tasvirler, diyaloglar sebebiyle hep bir noktada eksik kalmıştır benim gözümde. Bu seferki kitabı tamamen rastlantı eseri, arka kapaklarda genellikle kitap yorumlarına rastlayamadığım Stephen King’in cümlesine güvenerek satın aldım, yazarının kadın olduğunu da okumaya başlarken keşfettim.

Kitap gelecekte bilinmeyen bir zamanda, Capitol denen bir ülkenin kendisine bağlı 12 mıntıkayı kontrol altına alma ve gözlerini korkutup isyanları önleme amacıyla her sene her mıntıkadan 12-18 yaş arası bir erkek ve bir kız “haraç”ı sonunda bir kişinin hayatta kalabileceği ve TVden canlı olarak izlenen bir ölüm oyununa sokmasını konu alıyor. Survivor’un harbisi lafın kısası. Kitap, biraz çocuksu bir roman tadında başlıyor; neredeyiz, hangi zamandayız, konu nereye gidecek diye ilk 100 sayfayı Stephen King’in hatrına okudum diyebilirim. Ama iş oyunlar kısmına gelince işin rengi tamamen değişti. Oyunların oynandığı bölgenin yapısı, doğası, zorlukları; kişilerin hayatta kalma stratejileri ve çatışmalar o kadar güzel anlatılıyor ki insanın hayal edip içine dalması zor olmuyor. Hatta okurken bunun 3 boyutlu filmi çekilse Avatar gibi tadından yenmez demiştim ki sonradan internetten öğrendiğime göre 3 boyutlu mu bilmem ama 2011′de filmi vizyona girecekmiş. Tavsiyem kitabın “Oyunlar” kısmından sonrasını vaktiniz olduğu bir anda kesintisiz okuyun.

Oyunlar bittikten sonra işin heyecanı bitmiyor, hatta ben Oyunlar kısmında o kadar atraksiyon olmasına rağmen son 10 sayfada her an birşey olacak düşüncesiyle bayağı kasıldım. Şimdi sürpriz bir son geliyor, aha da sayfalar bitiyor nasıl bitecek derken “Birinci Kitabın Sonu” yazısıyla asıl sürprizi yaşadım. Meğer roman 3 kitaptan oluşuyormuş, hatta 3.sü Ağustos’ta Türkçe’ye çevrilecekmiş.

Başta da değindiğim gibi kadın yazarların vazgeçemediği bir aşk olayı burada da var ama ilişkinin kız tarafı ve kahramanımız Katniss Everdeen romantizme pabuç bırakmadığı ve ilişkideki güçlü taraf olduğu için olay kararında bırakılmış. 2.kitap “Ateşi Yakalamak”ta aşk olayları biraz daha ön plana çıkacak diye korkum var, umarım olmaz.

Kitapta tek merak ettiğim nokta Oyunlar sırasında diğerlerinin neler yaşadığı. Kitap hep Katniss Everdeen’in ağzından yazıldığı için diğer taraflarda neler olduğunu okuyamıyorsunuz. Sanki Oyunlardan sonraki özet kısmında buralara da biraz değinebilirdi, kimbilir belki de 2.kitapta değinir.

Kitabın bomba kısmı: 1. Katniss ile Rue arasındaki ittifakın sonucunda 18.bölümde yaşananlar. 2. Capitolun mesajı: “Bizimle uğraşırsanız, sizi öldürmekten beter eder; çocuklarınızı öldürürüz.”

Herkese uzun bir aradan sonra yeniden merhaba,
Uzun süredir yazamamamin sebebi, tatile cikmis olmam. Bunu bastan belirteyim. Toplamda yaklasik 2 hafta süren tatilimde 7 kitap okudum, ve sirayla hepsini buraya yazmayi planliyorum.
Birinci kitabimiz; Catching Fire, Türkce’siyle Atesi Yakalamak.
Suzanne Collins’e ait bu kitap, Aclik Oyunlari serisinin 2. kitabi.

Bu kitapta da yine beni bir nebze sasirtmayi basarmis yazarimiz. Ilk kitabinda oldugu gibi, bu kitavini da  soluksuz bir sekilde okudum. Bu seferki 1,5 gün sürdü. Gercekten sürükledigini belirtmeliyim. Ama bir nokta var ki, diger kitap kadar iyi degildi. Bir nevi tekrari gibi birsey olmus, ki bunu da beklemiyor degildim…
Ilk kitabindaki kahramanimiz Katniss, kitabin sonunda ortaya cikan “kendisine asik olan erkekleri üzmemek icin aci ceken” kiz rolünü devam ettirmekte. Hatta bunun tanimlamasiyla bakmakta kitap olaylara. Bu konuda yazarin kisilik konusunda basite kactigini belirtmem gerekiyor.
Ilk kitapta Aclik Oyunlari’ni kazanan Katniss ve erkek kahraman (ismini hatirlamiyorum) bu sefer mintiklari dolasmaya baslamak zorundalar. Bu yüzden de ask oyunlarina devam etmeleri gerekmekte. Bununla baslayan kitap, Capitol’ün lideri Bay Snow’un 75. yil oyunlarini aciklamasiyla devam ediyor. Her 25 yilda bir oyun daha degisik kurallarla ortaya cikmakta. Mesela bizim kahramanlarimizin danismani, kendi oyununu 50. yilda kazanmis birisi. 50. yil organizasyonunda 2 kat fazla katilim gerceklestirilmis her mintikadan.
Simdi size 75. yil oyunlarinin süprizini söyleyerek tadi bozmayi istemiyorum. Ama yine de ilkini okuduysaniz, ikinciyi kesin okuyacaginizdan eminim…
Iyi okumalar…

.

Merhabalar Yeniden,

Size Tirpanli Adam kitabini yazmadan önce, bu kitabin üzerinde durmak istiyorum. Cumartesi sabahi Brüksel icinde gerceklestirilen bisiklet turuna katilmak icin yola ciktigim sirada, metroda bu kitabi okumaya basladim. Ilk birkac sayfayi ancak bitirmistim ki, ilgimi cekmeye basladi, ama ara vermek zorundaydim, cünkü inecegimiz duraga gelmistik.

Geri döndügümde neredeyse hic okumadim diyebilirim. Pazar günü kalktigimda, camasir yikamak icin Wash – Saloon’a gitmeye karar verdim. Makinelerin dönmelerini beklerken kitabi okumaya devam ettim.

Aksam saat 23.30 civarinda son sayfasini bitirmis oldugumu belirtmem gerekiyor. Neredeyse hic ara vermeden (sadece bir kez yüzmeye gittigimde biraktim) bütün gün kitabi okuyarak sonlandirmistim. Gercekten beni oldukca sürüklemis bir kitap oldugun belirtmeliyim.

Daha önce abim kendi yorumlarini yazmis bu kitap hakkinda. Bende burada kendi düsüncelerimi eklemek istiyorum.

Kitap gercekten cok sürükleyici benim düsünceme göre. Acikcasi bunun en önemli sebebi, kitabin birincil karakterinin kitabi birinci agizdan anlatmasi. Bu size sanki hikaye dinliyormussunuz etkisi yaratiyor. Yapilan tasfirleri de özellikle etkileyici buldugum icin bu kitap beni kendi avuclarina aldi. Sanki televizyonda film izliyormusum gibi, kitabi okuyordum. Bütün detaylari gözümde canlandirabildigimi söylemem gerekiyor (son sahne haric acikcasi).

Kitabi bitirdigimde elimde sanki yarim kalmis bir film vardi, ve gercekten de öyle. Kitabin ikincisi yayinlanmak üzere. Planlama eylül 2009′a göre yapilmis;

http://www.amazon.com/dp/0439023491/?tag=mawboo-20

Ben ilk firsatta kitabi satin alacagim ve okumaya baslayacagim. Gercekten devamini cok merak ediyorum.

Size de kesinlikle tavsiye ediyorum bu kitabi…

Selamlar,
Mustafa

Birkaç ay önce aldığım fakat ancak sıra gelmiş olan ve Frankfurt’a gitmişken yanıma aldığım bir kitapla devam etmek istiyorum. Kitabın önsözünde mitoloji okurken öğrendiği ve etkilendiği birşey üzerine yazmaya karar verdiği kitabından söz ediyor Collins. Kitap bizde de bulunuyor ve “Açlık Oyunları” olarak çevrilmiş.

Kitap belirsiz bir gelecekteki Amerika’dan bahsediyor. Capitol dedikleri bir başkent ve bu başkente bağlı 12 küçük ve orta büyüklükte şehir ve bu şehirlerin arasında en kötülerden birisi olan, kömür madenciliğinin ön planda olduğu 12. şehirden (başka bir ismi yok) Katniss isimli bir kızın zorla katılmak zorunda kaldığı “Açlık Oyunları”nda başından geçenleri anlatıyor.

Açlık oyunları temelinde bir arena içinde düzenlenen, her şehirden 2 kişinin (zorla) katıldığı ve sadece bir kişinin kazanabildiği, katılımcıların birbirlerini öldürmek zorunda oldukları bir oyun. Aynı zamanda düzenlenen çekilişte küçük kardeşinin kurada adının çıkması yüzünden onun yerine yarışmayı kabul eden, 16 yaşındaki Katniss de romanın kahramanı. Roman çekilişle başlıyor, arenayla devam ediyor ve Açlık Oyunları’nın bitmesiyle sona eriyor.

Çeviride yapılan ve memletimizde pek bulunmayan (olanların da dilbigisi ya da cümle kurallarından oldukça habersiz olduklarını düşünmeye başlıyorum artık) editörlük müessesinin gözünden kaçırdığı hataları göz önüne almazsak kitabın kurgusu fena değil. Aslında daha önce de bazı filmlerde işlenmiş bir temayla karşımıza geliyor yazar. Kötülerin, kötü olduklarının bile farkında olmaması, başkalarının birbirlerini öldürmesi, herşeyin bolluk içinde yaşandığı Capitol kentindeki aptallık seviyesine varan davranışlar, zor durumda kalan insanların zalimleşmesi, zorluklarla karşılaşınca birer caniye veya avcıya dönüşen insanoğlu…

Klasik bir konudan bahsediyor olsak da ortada güzel bir kurgu var. Aynı zamanda ikinci ve üçüncü kitapları da yayınlanacak olan serinin birinci kitabında oldukça iyi bir iş çıkarmış yazar. Katniss ve arkadaşlarının tanıtılması, Capitol’e kadar olanlar ve Arena’da gerçekleşenler oldukça güzel toparlanmış ve ortaya okunabilir, güzel zaman geçirmenizin mümkün olduğu iyi bir kitap çıkmış. 

.