Ask Adasi – Christopher Moore
 
Gecenlerde kitapciya gittigimde Moore’un bu kitabi dikkatimi cekti. Bu isimdeki kitaplari pek sevmem, cünkü genel itibariyla ask romanlarini pek sevmem. Ama yine de yazarin basit bir kitap yazmis olmayacagini varsayarak bir bakayim dedim. Arka kapak yazisini okumamin ardindan hakli oldugumu fark ettim.
 
Kitap hayatini sürekli basklari yönlendiren, karar vermemek icin elinden geleni yapan capkin bir jet pilotunun, bir ucus sirasinda, bir kadina hayir diyememenin etkisiyle kaza yapmasini, ve ardindan ucus lisansinin yaninda cinsel organini da kaybetmesiyle basliyor. Ardindan da isler birbirini kovaliyor ve hayati hic tahmin bile edemeyecegi sekilde degisiyor.
 

Moore burada yine komik bir tarz kullanmis. Sanirim yazarin genel bir özelligi bu; herseyi sakaya vurmak. Bence okunabilecek kitaplar arasinda yer alir, ama okuduktan sonra size biraz cografya bilgisi disinda pek bir sey katmaz, tabii ki insanlarin beyinlerinin nasil yikanabildigine bir örnek olmasi disinda…
 
Su anda elinizde bir kitap yoksa alin okuyun derim… Ben pisman degilim en azindan neseli birkac gün gecirmemi sagladi

.

.

.

*****************************

Artik asina oldugunuz üzere, tarihi icerikli kitaplari seviyorum. Hele de dinlerin karmasasini iceren tarz kitaplari. Bu da aslinda dini icerikli bir kitap. Ama daha önce yazmis oldugum yorumlardaki kitaplardan cok daha farkli bir tarza sahip.
.

Morali bozuk olanlara bu kitabi siddetle tavsiye ettigimi de belirtmek isterim.

.

Bu kitabi 2006 yilinin Eylül ayinda okudum. Ardindan 1 yil boyunca bircok arkadasima okumasi icin verdim ve en sonunda bir arkadasima hediye ettim. Kitabi verdigim arkadaslarimin hicbirisinden negatif bir tepki almadigim gibi hepsi de kitabi cok sevdiklerini ve okurken gülmekten kirildiklarini belirttiler.

.

.

Evet, kitap komik tarzda bir kitap. Biliyorum, Isa’nin yasamiyla ilgili nasil böyle bir kitap yazilabilir diye düsünebilirsiniz. Kitabi genel olarak anlatmak gerekirse, Isa’nin dogumundan, carmiha gerilmesine kadar olan dönemi, o dönemde her macerasini onunla birlikte yasamis yakin arkadasi Biff’in agzindan anlatiyor. 2000 yil sonrasinda bu kitabi yazmasi icin dünyaya getirilen Biff, kitabi yazdigi dönemde bir otelde kaliyor ve ona nöbetci olarak basina sürekli televizyon izleyip, abur cubur atistiran bir melek ataniyor. İcerisinde günümüze ait cok ince esprilere sahip olan kitap, Isa’nin cocuklugunu da komik bir dille anlatmayi cok iyi basariyor. Tamamen sakarliklarla, hatalar ve yanlisliklarla dolu bir yasam geciyor kahramanlarin basindan.

.

İsa’ya mesih oldugunu ve görevlerini bildirmekle görevlendirilmis melegin yaptigi hatalar ise isin icine ayri bir heyecan katiyor.

.

Kitap uzun bir kitap acikcasi. Ama inanin ilk sayfasindan itibaren kendinizi o kadar fazla kaptiriyorsunuz ki, bu kadar uzun bir kitabi bu kadar kisa sürede nasil bitirdiginize hayret ediyorsunuz.

.

Ekstradan kitapla ilgili Radikal’de yayinlanmis bir yorumun linkini de eklemek istiyorum: http://www.radikal.com.tr/ek_haber.php?ek=ktp&haberno=4980

.

Simdiden iyi eglenceler.

.

.

.

İkinci kabullenmeye geçiyorum. Martı romanı sevmediğim bir romandır. Açıkçası şimdiye kadar oldukça sakin yazdığımı düşünmeye başladım. Daha dürüst fikrimi aktarmaya çalışayım: Martı romanı tabiri caizse “mal” bir romandır. Yazarının da en az romanı kadar mal olduğuna inanıyorum bu da ikincisi. Ortalama bir “tek hücreli” zekasına sahip, tv ve abur cubur ile beslenen obez bir Amerikalı olsam tam tersini düşünür bu kitap için methiyeler yazabilirdim ama malesef bu mümkün değil. Bu nedenle kitabı sevenlerdenseniz kalanını okumayın yazının.
Bir diğer eklemeyi neredeyse unutuyordum: Didaktik kitapları sevmem. Didaktik şeyleri genelde sevmem. Didaktik derken, zorla birşeyler öğretmeye çalışan, karşısındakini aptal veya daha aşağısı yerine koyan ürünlerden bahsediyorum. Hele ki kitabın didaktiği direk kaçıp uzaklaşmak için birincil sebeptir bende.

Böyle oldu da nasıl okudum Martı kitabını diyecek olursanız, oldukça sıkıcı bir geceydi, televizyonda hiçbirşey yoktu, o sırada bulunduğum yerde bir tek bu kitap vardı ve çok gençtim (üniversiteye yeni başlamıştım sanırım). Böyle olunca bir gençlik hatasıdır oldu.
Kitap, mal bir kuş olan bir martının ışık hızına, ve sonsuz mutluluğa, ve refaha ve güzelliğe, ve ışığın kendisine ulaşmasını, bu yolda hiçbirşeyden yılmamasını, süper bir kuş olmaktan öte daha da süper bir kuşa dönüşmesini, okuyucu 3 yaşında ve zekası da öğrenebilir mongol seviyesindeymişcesine bir üslup ile anlatmakta ve sürekli mesajlar vermekte. Açıkçası okuduğum dönemde uzunca bir süre Martı romanının çok ünlü olduğunu ve herkes tarafından okunduğunu da hatırlıyorum ki kitabı okuduğumda büyük hayal kırıklığı yaşamama sebep olmuştu; tekrarlamak istiyorum: Gençtim ve hata yaptım…
Aman uzak durun…

Yazar mı? Richard Bach diye bir herif.

Uzak durun demiştim değil mi?

Çok mu agresif bir yazı oldu? Az bile!!!

.

.

.

*****************************