Merhabalar Yeniden,

Size Tirpanli Adam kitabini yazmadan önce, bu kitabin üzerinde durmak istiyorum. Cumartesi sabahi Brüksel icinde gerceklestirilen bisiklet turuna katilmak icin yola ciktigim sirada, metroda bu kitabi okumaya basladim. Ilk birkac sayfayi ancak bitirmistim ki, ilgimi cekmeye basladi, ama ara vermek zorundaydim, cünkü inecegimiz duraga gelmistik.

Geri döndügümde neredeyse hic okumadim diyebilirim. Pazar günü kalktigimda, camasir yikamak icin Wash – Saloon’a gitmeye karar verdim. Makinelerin dönmelerini beklerken kitabi okumaya devam ettim.

Aksam saat 23.30 civarinda son sayfasini bitirmis oldugumu belirtmem gerekiyor. Neredeyse hic ara vermeden (sadece bir kez yüzmeye gittigimde biraktim) bütün gün kitabi okuyarak sonlandirmistim. Gercekten beni oldukca sürüklemis bir kitap oldugun belirtmeliyim.

Daha önce abim kendi yorumlarini yazmis bu kitap hakkinda. Bende burada kendi düsüncelerimi eklemek istiyorum.

Kitap gercekten cok sürükleyici benim düsünceme göre. Acikcasi bunun en önemli sebebi, kitabin birincil karakterinin kitabi birinci agizdan anlatmasi. Bu size sanki hikaye dinliyormussunuz etkisi yaratiyor. Yapilan tasfirleri de özellikle etkileyici buldugum icin bu kitap beni kendi avuclarina aldi. Sanki televizyonda film izliyormusum gibi, kitabi okuyordum. Bütün detaylari gözümde canlandirabildigimi söylemem gerekiyor (son sahne haric acikcasi).

Kitabi bitirdigimde elimde sanki yarim kalmis bir film vardi, ve gercekten de öyle. Kitabin ikincisi yayinlanmak üzere. Planlama eylül 2009′a göre yapilmis;

http://www.amazon.com/dp/0439023491/?tag=mawboo-20

Ben ilk firsatta kitabi satin alacagim ve okumaya baslayacagim. Gercekten devamini cok merak ediyorum.

Size de kesinlikle tavsiye ediyorum bu kitabi…

Selamlar,
Mustafa

It is difficult to give up on writing about Neil Gaiman’s books. This is also another of his books probably the second one I have read: Anansi Boys.  I also realize that I have yet to write about this books in Turkish, well I will do it in later time.

Anansi Boys are also about old gods but not in a way that Gaiman’s book “American Gods” does. It’s mostly about Charles Nancy who is actually named by his father as “Fat Charlie” and his father being a god the name sticks. He complains about it all his life and most in the book and it is kind of funny considering that he is not fat at all.

In a way Fat Charlie (opps it sticks to my writing as well) same as Shadow of American Gods; they both are clueless about what’s really going on around them (in reference to the story of the book). He also has a brother who is completely different and opposite of him, Spider. Fat Charlie being a shy, less talkative and normal person learns about his father’s death and goes back to America (because he lives in England) to take care about the things that are need to be done about the funeral. On the other hand, the outgoing, cool brother Spider decides to live with Charlie and the fun starts. I also should add that (even I recognised it much later) the book’s heroes (the Anansi Boys) are actually black people (or maybe I should say African-American to be more politically correct) and Gaiman does not mention it in the book not even once but you understand it anyway.

The book is cool. When you think about it all of Gaiman’s books are cool, so this one is no different and me mentioning it is kind of lame. But his way of telling the story, his perceptions about normal people that live normal lives and the smart way he puts them into his books including this one is amazing. As a reader you start to realize this as soon as the book starts and you can always get the feeling that this might actually be true even you know that it is a fiction and a production of of a great mind. I believe this is also one of the reasons that I like most about Neil Gaiman and his work. He can easily convice you with his words and/or his drawings (he is also the creator of infamous Sandman series) and he does it so good.

.

Galilee dediğim gibi ilk yazarın okuduğum ilk kitabı. Roman oldukça uzun ama okuyucuyu kesinlikle sıkmıyor. Böyle olunca sayfalar boyunca anlatılanları takip edebiliyor insan. Geary ailesinden bahsederek başlıyor roman. Daha başlarında ailenin ne kadar güçlü, paralı, zengin ve etkili olduğu konusunda bir bilgi alıyorsunuz. Bir de tabii karşı aile var: Bararossa ailesi.

Böyle bir durumda kişinin aklına, eğer izlemişse “Aaa! Dallas!” gibi bir düşünce gelebilir: “Gelmesin ” Romanda çok daha fazlası var. Sayfalar ilerledikçe iki ailenin geçmişine doğru inmeye başlıyor yazar. Romanı Amerika tarihi boyunca geriye doğru izliyoruz ki bu yaklaşık 100 yıl demek, sonrasında Amerika dışında da devam ediyor. Galilee’nin hikayesini, ailenin hikayesini, geçmişleri boyunca yaptıklarını, karanlık kapılar arkasında saklananları, kısacası büüyük ailelerde olması gerekenleri okumaya devam ediyoruz.

Genel olarak düşününce oldukça okunabilir bir kitap olduğunu ve özellikle son bölümlerinin gayet güzel olduğunu eklemek gerekir.

.

.

.

***