Kitap Maeve Binchy’nin ilk kitabı mıdır bilmiyorum. Bildiğim kadarıyla Doğan Yayınları tarafından Türkçe yayımlanan ilk kitabı. Daha sonra diğer Türkçeye çevrilen romanlarında “İtalyanca Aşk Başkadır kitabının yazarı” ibaresini de gördüğümü hatırlıyorum.

Kitaba dönecek olursak eğer kitap öncelikli olarak 70′lerin sonlarındaki İrlanda ile 90′ların sonlarındaki İrlanda’yı anlatıyor. Maeve Binchy birçok kitabında bunu yapıyor zaten. İrlanda’nın, özellikle Dublin’in 70′li yıllarında geçen, merkezinde orta halli insanların olduğu bir hikayeye başlıyor aradan zaman geçiyor ve sonrasında 90′larda gelişip toparlıyor hikayeyi. O açıdan bakınca 70′lerde ülkesinden ayrılıp İtalya’ya giden 90′larda geri dönen ve hayatını bir düzene sokmaya çalışan kadının hikayesini anlatıyor roman. Bir İtalyanca kursu açıyor kahramınımız ve sonra romandaki diğer karakterler ortaya çıkmaya başlıyor.

Bu noktada benim oldukça beğendiğim bir yöntem uyguluyor Binchy. Kitabın her bölümünde bir karakterin hikayesini ve kursla ilişkisini, geçmişini, bugünü, kursun hayatındaki etkisini ve kurstaki diğer karakterlerle ilişkilerini anlatıyor. Böyle olunca aslında birşekilde birbirleriyle bağlantılı karakterlerin hikayelerini çok güzel birleştiriyor yazar. Bu romandaki ön plandaki karakterler yazarın sonraki kitaplarının bazılarında arka plan karakterleri olarak ortaya çıkıp okuyucuyu sevindirebiliyor. Bu aynı sevdiğiniz bir dizi film başrol oyuncusunu başka bir dizide figüran olarak görmeye benziyor.

Kitapta beni etkileyen diğer birşey de yazarın geçmişi anlatması oldu. Açıkçası yazarın tanımlamayı başardığı 70′lerin ve 80′lerin Dublin’i soğuk, ıssız, siyah beyaz ve can sıkıcı bir kent olarak aklımda çok belirgin olarak oluştu. Aynı şekilde günümüzün modern Dublin’ini de gerek karakterlerin şaşırmalarıyla, gerek kendi tasvirleriyle oldukça iyi şekilde anlatmış yazar.

Unutmuş olmak istemem, roman aynı zamanda içinde birden fazla aşk hikayesini de içermekte. Yaz tatillerinde veya yolculuklarda keyifle okunabilecek bir kitap.

.

.

.

***

Robert Crichton’ın tek kitabını okudum ve anlatacak olduğum kitap da o: Ocak. Ay olanından değil, yemek pişirileninden değil. Bir maden kasabasında 1960larda veya daha öncesinde geçtiğini düşündüren bir roman Ocak. Orijinali “The Camerons” olan romanın ismi romanın kahramanı olan Cameron ailesinden geliyor.

Roman bir ömrü anlatıyor, madende harcanan bir ömrü. Aynı zamanda bir kuşağı, bir dönemi ve bir aileyi anlatıyor. Hayatı Ocak’ta kömür çıkararak geçen, sakin yaratılışlı bir genç olan Gillon Cameron ile madenci bir ailenin kızı olan Maggie’nin tanışması, evlenmesi ve kasabaya geri dönmeleriyle başlıyor. Romanın İngiltere’de geçtiğini ve o dönemde en alt tabakadaki insanların hayatlarını çok güzel bir şekilde anlattığını da eklemek gerekir.

Bu romanı iki kez okuduğumu belirmeliyim. İlk okuduğumda ortaokula yeni başlamıştım ikinci okuduğumda ise üniversiteyi bitirmiş ve çalışıyordum. Her iki okumada da beni ayrı etkilediğini belirteyim. Anlattıklarını düşününce, anlatılış tarzını düşününce çok iyi bir roman olduğuna ben de katılıyorum (aldığım kitapta eklenen önsözde böyle yazmışlar). Okumak isteyenlere tavsiye eder miyim? Evet. Okuyana birşeyler katabileceğini, katmadığı durumda ise güzel zaman geçirteceğini düşündüğüm bir roman.

.

.

.

Kitap bugunlerde veya biraz eskisinde gecmekte. Utopya turunde bir roman olarak da degerlendirmek mumkun, farkli bir gelecegi anlattigini soylemek de. Amerika’li bir nukleer biyologun Irlanda’da meydana gelen ve IRA tarafindan ustlenilen bir patlama esnasinda karisini ve ikiz cocuklarini kaybetmesinden sonra delirmesini, kendini kaybetmesini ve once izini kaybettirip pesinden de sadece kadinlari cok kisa sure icerisinde olduren bir virusu olusturup bu virusu Ingiltere (Irlanda’ya yillar boyunca yaptiklari nedeniyle), Irlanda (patlamayi gerceklestirenler) ve Libya’ya (teroristlerin egitildikleri yer) gondermesini ve sonrasinda olanlari anlatiyor.

Kitabin dili ve karakterleri oldukca gercekci. Yazar anlattigi konu hakkinda oldukca bilgi sahibi. Gerek Irlanda tarihinden bahsederken, gerek Ingiltere’den, Irlanda’dan tasvirler sunarken gerekse virus ustune yapilan bilimsel konusmalarda bir eksik bulmak pek mumkun olmuyor. Eksiklik aramadan okuyunca da romanin gercekligine insan kendini kaptiriyor, dunyanin boyle bir olay meydana gelmesi durumunda nasil olacagi konusunda net bir resmi gorur hale geliyor.

Henuz daha okumaya devam ettigim icin daha fazlasini yazmayacagim ama Frank Herbert simdiye kadar okudugum hicbir kitabinda beni hayal kirikligina ugratmadigi gibi bu kitabinda da ugratmiyor.

*****************************